Alle keukenkasten, inclusief de bovenkastjes, zijn in elkaar gezet, neergezet en opgehangen. Ook de vitrinekast in de kamer staat op z’n plek verankerd. En daarmee brak het moment om de laatste dozen te openen: een stuk of 25 dozen met keukenspullen en kookboeken. Dozen afkomstig uit Nederland, maar ook uit ons vorige huis in Italië. Plus dozen met spullen die ik vooruitlopend op mijn Nederlandse droomkeuken had gekocht. Maar toen die droomkeuken er was, gingen we emigreren. Die spullen hadden hun dozen dus nog niet eens verlaten.
Ik heb hier niet de allerkleinste keuken. Je zou de keuken zelfs voorzichtig ‘best groot’ kunnen noemen, met 9 onderkasten en 11, 5 bovenkasten. Da’s toch een fijne 12 meter aan kastruimte en dan reken ik de afwasmachine en de gootsteenkast, het fornuis, de koelkast en de wijnklimaatkast niet mee. Maar na de 15e doos begon de vertwijfeling toe te slaan: waar ga ik alles laten? Waar zet ik alle serviezen en het kristallen glaswerk dat ik heb verzameld? Passen alle kookboeken in de kast? Nee, die aardewerken kannen kunnen niet weg, die waren van mijn schoonmoeder. En ik weet ook wel dat je maar in een X-aantal pannen tegelijk kunt koken, maar ik gebruik toevallig die kook-, braad-, koeken-, stoof- en frituurpannen écht allemaal.
Van wijnglazen heb je nooit genoeg, en dat ene servies dat nog steeds op het provisorische aanrechtblad staat: daarover heb ik nog geen besluit genomen. Ook over de visborden met daarop Nederlandse zoetwatervissen twijfel ik nog. Het idee is leuk, maar borden met Nederlandse zoetwatervissen zijn eigenlijk helemaal niet zo leuk om van te eten.
Daar tegenover staat dat alle mokka’s van Bialetti nu echt bij elkaar staan: van heel groot tot piepklein. De kristallen glazen om naar te kijken zijn gepoetst, de kristallen glazen om uit te drinken ook. De porseleinen serviezen staan mooi te zijn in de kast, de wedgwood-mokjes die verdeeld waren over Nederland en Italië staan weer bij elkaar. De provisorische keuken in de ‘poolhouse’ waar we in de zomer van 2025 met z’n allen ontbeten en waar ik op een piepklein gasstelletje vier weken lang voor minimaal vier personen heb gekookt, is ontmanteld. Inplaats van een externe huiskamer/keuken is het nu weer een poolhouse, waar mijn supplank en wetsuit hangen en waar de barbequespullen staan.
Vandaag heb ik de laatste twee dozen uitgepakt. (Bijna) alle spullen hebben hun definitieve plek gevonden, sommige spullen wachten op de voorraadkast: die is nog in aanbouw. Twee dozen met spullen gaan naar een buurman, die daar weer anderen mee helpt en er gaan wat dubbele gietijzeren pannen en een messenset naar een vriendin. En nu op naar de volgende uitdaging: het ophangen van alle verzamelde zeefdrukken, aquarellen en andere kunst.
Reactie plaatsen
Reacties