Zwitserlevengevoel

We zijn nu bijna vier maanden met pensioen. Het grote voordeel van pensioen is dat je je eigen tijd kunt indelen. Je kunt gaan waar je wilt, zo lang als je wilt. Van dat gegeven heeft de dochter in Ct, VS, handig gebruik gemaakt. Ze boekte ons vorig jaar als 'aupairs' van 1 april tot en met 11 mei. We zijn dus nu in de VS, waar we oppassen, boodschappen doen, eten koken, wassen en natuurlijk de nodige klussen doen.

Vanaf oktober 2025 hebben we een soort 'zwervend' bestaan geleid. Na de verkoop van ons huis woonden we drie maanden in een tijdelijk appartement (bijna) aan de boulevard van ons mooie kustdorp. Op eerste Kerstdag vertrokken we naar Italië. Geen kerstboom, wel een rode fiat 600 met een kerstboom op het dak aan de autospiegel. In Italië logeerden we bijna twee maanden in het appartement van onze liefste vrienden. En toen er eindelijk glas in de kozijnen van ons eigen huis zat, verhuisden we naar La Bussola. Daar moest nog veel geïmproviseerd worden, want: geen keuken, een ‘wapperende’ boiler die voor afwisselend steenkoud en kokendheet water zorgde en kamers zonder deuren. Dus ook: een badkamer en toilet zonder deur.

Eind maart was bijna alles klaar. Alleen de zonnepanelen en het aanrechtblad moesten nog gemonteerd worden. En ook de bank die we ruim drie maanden geleden hebben besteld, werd in de eerste week van april geleverd. Je raadt het al: net terwijl we zes weken in de VS zijn. 

In Italië ziet iedereen meteen dat we niet Italiaans zijn. Althans: A heeft dankzij Zuid-Europose genen nog een enigszins donker uiterlijk. Ik zie er echter zelfs op grote afstand Noord-Europees uit, met mijn lengte van 1.73, hoogblond haar en felblauwe ogen. Hier in de VS dachten we naadloos in de culturele smeltkroes te kunnen blenden. Wat schetste dus onze verbazing toen iemand ons vroeg waar we vandaan kwamen, want ze had meteen gezien dat we niet uit de VS kwamen. Turkije (voor A) en Duitsland (voor mij) zijn de hoogste scores in het ‘waar kom je vandaan-spel’.

Het ‘waar kom je vandaan-spel’ levert overigens overal leuke en interessante gesprekken op, zeker als je ergens langer bent en dezelfde mensen dus vaker tegenkomt. Tegelijkertijd heb ik, met al deze verschillende verblijfplaatsen nog steeds niet het gevoel dat mijn pensioen al is begonnen. Over een kleine maand lig ik aan ons zwembad, met een verfrissend drankje naast me. Misschien dat dán het zwiterslevengevoel op gang gaat komen.