De tomaten in mijn groentetuin zijn nog klein en groen. Maar op de professionele akkers is de tomatenoogst volop bezig. Vrachtwagens vol met kratten tomaten rijden af en aan naar de fabrieken, waar de tomaten zo snel mogelijk worden verwerkt. In allerlei vormen verlaten ze de fabriek: als passata, gepelde tomaten in de blik, kerstomaten in blik, tomatenpulp in blik, of als tomatensap, of geconcentreerde tomatenpuree. De tomaten in mijn regio staan bekend als de allerbeste!
Ook de keukens, tuinen, balkons en schuren staan in het teken van de tomaat. Iedereen slaat tomaten in om passata te maken en bij de supermarkten staan de schappen vol met alle soorten maten en vormen potten en deksels.
Ook ons poolhouse / cantina is veranderd in een kleine tomatenfabriek. ik kreeg twee kratten met tientallen kilo’s tomaten cadeau. En naast de Goldini motocoltivatore van Andre staat nu een semiprofessionele passapomodoro van Imbriano te pronken. Maar liefst 200 kilo tomaten per uur kan ie aan en met hetzelfde gemaakt verwerkt hij in een mum van tijd een volwassen watermeloen tot een beetje pulp en liters sap. De elektrische weckketel die ik twee jaar geleden voor een appel en ei kocht in de webshop van de Lidl, heb ik nu eindelijk in gebruik genomen: het pasteuriseren en steriliseren is zo een fluitje van een cent.
In mijn eigen particuliere tomaten- en sapfabriekje gaat overigens bijna niets verloren. De tomatenpulp (vellen en pitten) die overblijf, gaan na een half uurtje koken nog een keer door de passapomodore, maar dit keer een hand-machine. Wat overblijft is een gladde tomatensaus, die na vier uur koken een geconcentreerde tomatenpasta oplevert. En als je bij de vellen zout doet en ze 24 uur laat uitlekken, heb je een sterke tomatenessence die in allerlei gerechten en cocktails gebruikt kan worden.
Nou hoor ik iedereen denken: dat kan toch ook allemaal met een passevite, zo’n zeef waar je de tomaten met de hand door heen draait? NEE, NEE, NEE! Want dan krijg je pitjes in de tomatensaus. Persoonlijk vind ik dat geen probleem, ik gebruik ook verse tomaten met schil en pit en al voor pasta pomodore. Maar veel Italianen zien pitjes in de passate toch als een soort heiligschennis.
in mijn groentetuin staan flink wat watermeloenen. Die pureer ik met de passapomodore tot sap zonder pitjes. Of ik gooi pitloze stukken watermeloen in een pot met citroenschillen en alcohol en laat het een week staan (iedere dag even schudden). Mengen met suikersiroop, nog een weekje wachten en je hebt er weer een lekker flesje likeur bij. Om zelf te drinken of om weg te geven.
En kleine tip: gooi de tomatenpulp niet op de composthoop. Voor je het weet ben je je composthoop kwijt en heb je er een tomatenakkertje bij.
.
Reactie plaatsen
Reacties