Herfstmurmers

Sinds een paar dagen zijn de spreeuwen aan het verzamelen. Met duizenden tegelijk vliegen ze allemaal dezelfde kant op, laag boven de akkers en ons huis. Deze zwermen zijn niet uniek voor Italië, overal ter wereld komen spreeuwen in enorme wolken samen. Maar hier verzamelen ze vlak voor ons huis én ze vliegen laag over. Het geruis van de vleugeltjes overstemt alles. De murmurations, of stormi di storni kunnen uit tienduizenden vogels bestaan en als zo’n wolk over je tuin vliegt, kun je maar beter even dekking tegen de vogelpoepjes zoeken.

Die spreeuwenpoepjes zien eruit als kleine olievlekjes, want de spreeuwen eten hun buikjes dik in de olijfgaarden. Een van onze buurman die naast ons een kleine olijfgaard heeft, treft het met onze hond. Die ziet het als zijn persoonlijke taak om de spreeuwen uit de boomgaard weg te jagen. Als hij het tenminste niet te druk heeft met het begraven van mijn wollen wintersokken, die ik inmiddels aan heb als ik ’s ochtendsvroeg de hond uit laat.

Als de spreeuwen gaan verzamelen, dan is het herfst. Herfst in Puglia betekent niet alleen dat je af en toe dekking moet zoeken voor de spreeuwenwolkenpoepjes, maar ook dat je je zeker drie keer moet verkleden op een dag. Van wollen sokken en dikke trui in de ochtend naar een korte broek en t-shirt in de middag, om ’s avonds weer een lange broek, hemd en trui aan te doen.

Herfst betekent ook dat de tuin winterklaar gemaakt moet worden. In Nederland hadden niet eens kunstplanten, dus ik kan niet vergelijken hoe het daar ging. Hier gaan de zomerplanten er met wortel en tak uit, en het onkruid en de verzamelde planten worden vervolgens verbrand. De grond wordt, met de verbrande resten, weer omgeploegd, eventueel nog bemest en dan kunnen de wintergroenten en/of voorjaarsgroenten in de grond.

Herfst betekent verder dat het water van het onverwarmde zwembad nu best wel koud is. De hele zomer dook ik ’s morgensvroeg na het hardlopen in het zwembad om af te koelen. Uiteindelijk kon ik zo’n 500 meter zwemmen (50 baantjes heen en weer). Voor een spartelaar zoals ik best een prestatie.  Maar inmiddels verkies ik een warme douche boven het koude bad. En nu alle familie en vrienden uit Nederland wel zo’n beetje langs zijn geweest, is het zwembad tot en met maart volgend jaar gesloten. Letterlijk, want het winterzeil ligt er overheen.

En Herfst betekent lange wandelingen met de hond in het Forresta Umbra, op de Garganoberg. Onze hond van bijna twee kende tot nu toe alleen het strand en ons dorpje. De wandelingen in een dicht en hoog bos in de bergen zijn dan ook vol van nieuwe geuren en indrukken. Niet alleen voor de hond, want na jaren van stads-, strand- en duinwandelingen is zo’n bos ook voor ons een nieuwe ervaring.

Natuurlijk brengt de herfst ook hier dagen met storm, regen, hagel, onweer en mist met zich mee. In dat geval maken we het binnen gezellig, ruilen we de witte wijn voor rode wijn en bingen we een seizoen Roer Om Ik Vertrek Hoe Gaat Het Nu Met of BB/Winter vol liefde. Tot de wollen sokken weer aan moeten, als de hond uitgelaten moet worden.